Start  |  Mapa serwisu  |  Kontakt
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Info 24:
Wiadomości z Polski     |     Wiadomości ze Świata     |     Rozkład PKP     |     Rozkład PKS     |     Rozkład LOT     |     Kursy walut     |     
Biuletyn Informacji Publicznej Elektroniczna Skrzynka Podawcza Dziennik Ustaw Monitor Polski Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego Baza Aktów Własnych Urzędu Miejskiego w Bojanowie

Zabytki

 

Kościół parafialny pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa

Murowany, neogotycki, wzniesiony w latach 1859-1860 dla ewangelików na miejscu poprzedniego, drewnianego zboru z 1640 roku spalonego podczas wielkiego pożaru w roku 1857. Od 1945 katolicki. Ołtarze boczne pochodzą z kościoła w Gołaszynie. Pierwszy z nich jest wczesnobarokowy z ok. 1640 roku, architektoniczny z rzeźbami św. Wojciecha i Stanisława w uszach bocznych oraz św. Piotra i Pawła w zwieńczeniu, w polu środkowym obraz Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Drugi z ołtarzy jest barokowy z I poł. W. XVIII z rzeźbami aniołów oraz obrazem Michała Archanioła ok. poł w. XIX w polu środkowym. Obraz Chrystusa Zmartwychwstałego 1841 sygnatura "Konig". Rzeźba Chrystusa Bolesnego w. XVI. Kielichy wczesnobarokowe: 1. poł. W. XVII, 2. z1 ćw. w. XVII, ze stopą gładką. Pacyfikat rokkokowy z 2 poł w. XVIII. Relikwiarze: 1 w kształcie monstrancji, rokkokowy, 2 poł. W. XVIII w. Drugi w kształcie krzyża z 1809. Dwa lichtarze cynowe 1669, konwisarz Georg Heller. Kociołek miedziany na wodę, fundacji Wojciecha Berkmana proboszcza gołaszyńskiego 1679 r. Dzwon z napisem paul Seer ze Swarzędza z kościoła w Gołaszynie.

 Kościół Najświętszego Serca Pana Jezusa


Neogotycki kościół parafialny


Główny budynek Zespołu Szkół Rolniczych

Wybudowano go w roku 1907. Powstał przy nowo wytyczonej ulicy Dworcowej wiodącej do dworca kolejowego. Cały ówczesny kompleks szkolny oraz boczne ulice obsadzono lipami. Dziś ta część miasta stanowi najbardziej zieloną dzielnicę Bojanowa.

Zespół Szkół Rolniczych


Główny budynek Zespołu Szkół Rolniczych


Bojanowski rynek

Gdyby spytać mieszkańców Bojanowa o najpiękniejszy zakątek ich miasta zapewne większość wskazałaby kwadratowy plac o wymiarach 100 na 100 m, czyli rynek.
Bojanowski rynek wytyczono w roku 1638, a więc w chwili powstania miasta. Umiejscowiono go przy istniejącym już wtedy trakcie komunikacyjnym wiodącym z Poznania do Wrocławia. Skrzyżowanie w północno-zachodnim narożniku z trasą z Ponieca do Góry Śląskiej wyznaczało kierunki regularnej sieci ulic ułożonych w szachownicę, wzorowanej na kompozycjach renesansowych. Na środku rynku stał drewniany ratusz z wieżyczką zakończoną galeryjką. W podziemiach budowli znajdowały się lochy, w których torturowano w celu wymuszenia zeznań miejscowych rabusiów i rzezimieszków. Za drobne przestępstwa niesubordynowanym obywatelom Bojanowa wymierzano publiczne kary chłosty przy stojącym obok ratusza pręgierzu. W północno-wschodnim narożniku, w roku 1640 stanął - ufundowany przez założyciela miasta, Stefana Bojanowskiego - drewniany zbór ewangelicki otoczony cmentarzem. W ówczesnych czasach rynek zabudowany był dookoła budynkami drewnianymi pokrytymi gontem co powodowało, iż był on łatwym łupem dla niszczycielskich sił ognia. 12 sierpnia 1857 roku wybuchł najtragiczniejszy w historii Bojanowa pożar. Ogień nie oszczędził także rynku, ratusza i stojącego opodal zboru ewangelickiego. Zgliszcza usunięto, a na ich miejscu rozpoczęto budowę nowego miasta według obowiązujących wówczas reguł architektonicznych. Kamienice stojące w rynku, które do dziś można podziwiać pochodzą z tego właśnie okresu tj. II połowy XIX wieku. Nie podjęto odbudowy ratusza dlatego środek bojanowskiego rynku pozostał niezabudowany. Zamiast tego 18 października 1874 roku odsłonięto pomnik Schmuckerta, generalnego dyrektora poczty, który przyczynił się do odbudowy Bojanowa. Nowy ratusz stanął w południowej pierzei rynku. Bogato zdobiony gzymsami, ornamentami i figurami jest chyba najładniejszą budowlą rynku choć swoją bryłą nie przypomina typowego ratusza. Na początku XX stulecia przy rynku działała drukarnia Karola Mertnera, w której drukowano ukazujący się wtedy "Bojanower Anzeiger". W kamienicy, w której dziś mieści się biblioteka publiczna funkcjonował hotel " U Kleinerta". Przybywający do miasta mogli również skorzystać z noclegów w "Hotelu Centralnym - dziś znajduje się tam restauracja. Piwo wypić można było w lokalu Berty Redecker pod numerem 16. W medykamenty mieszkańcy zaopatrywali się w "Aptece pod lwem". Od roku 1860 korzystano już z dobrodziejstw telegrafu i telefonu, a centrala znajdowała nie gdzie indziej jak właśnie w rynku. W ratuszu zwanym magistratem urzędował burmistrz oraz rajcy bojanowscy.
W pierwszym dwudziestoleciu, gdy Niemcy przeważali w Bojanowie pomnik Schmuckerta mógł stać spokojnie. Po odzyskaniu niepodległości przewodzić zaczęli Polacy. 19 maja 1923 roku nieznani sprawcy zniszczyli pomnik, a na pozostawionym cokole postawiono figurę Jezusa Chrystusa. W pierwszych dniach II wojny światowej hitlerowcy zrzucili go z cokołu. Mieszkanka Bojanowa, Fiałkowska przechowała figurę do momentu wyzwolenia jednak komunistyczne władze nie zgodziły się by Chrystus wrócił na swoje miejsce wobec czego pomnik ustawiono za kościołem gdzie stoi do dziś. W roku 1960 rozpoczęto gruntowna przebudowę rynku. Zerwano bruk w środkowej części. Nawierzchnia rynku układała się ukośnie opadając w kierunku południowym. Rynek wypełniono klombami, rabatami, posadzono drzewa i wysiano trawę.

Bojanowski Rynek


Bojanowski rynek stanowi najpiękniejszy punkt miasta


Kościół w Gołaszynie

Już w XIV wieku wybudowano tu kościółek. W roku 1401 funkcję proboszcza pełnił pleban Bogusław. W 1542 Bojanowscy przekazali kościół luteranom. Pierwszym pastorem był Daniel Rahard, a ostatnim Theophilus Petiecus, który na mocy wyroku trybunału Piotrkowskiego-Koronnego musiiał zwrócić kościół katolikom w 1631. W 1677 wzmiankowany jako murowany z kamieni, częściowo drewniany.Był restaurowany w roku 1825 potem w 1862. Kościół pod wezwaniem św. Michała należy do najstarszych budowli na terenie gminy Bojanowo. Przez wieki służył katolikom jako parafialny - do roku 1945 kiedy to przejęto po ewangelikach świątynię stojącą nieopodal rynku w Bojanowie. Kościół jest murowany z cegły, kamieni polnych i otynkowany. W zakrystii zachowało się sklepienie krzyżowe. Podobnie jak większość kościołów również i ten jest orientowany. Na szczycie kruchty znajduje się kuty krzyż z datą 1677, a w ołtarzu z poł XIX w. malowany na blasze obraz św. Mikołaja. Po II wojnie światowej do kościoła w Bojanowie przeniesiono dwa ołtarze - wczesnobarokowy z ok. 1640 roku z obrazem Matki Boskiej z dzieciątkiem oraz barokowy z I poł XVIII wieku z obrazem Michała Archanioła. Kościółek otoczony jest murem kamiennym. Na bramie znajduje się krucyfiks z 2 poł. XVIII w. Godną uwagi jest również stara drewniana dzwonnica kryta gontem. Dawniej wisiał na niej dzwon (również przeniesiony do kościoła parafialnego w Bojanowie) odlany w 1760 roku przez Pawła Seera ze Swarzędza.

Kościół Michała Archanioła
Gołaszyn


Kościół w Gołaszynie


Kościół w Giżynie

Pierwszy kościół wybudowano prawdopodobnie na początku XV wieku. Z tego bowiem okresu pochodzi pierwsza nota o tutejszym proboszczu katolickim, który zwał się - Johannes. W roku 1524 całe księstwo wołowskie, na terytorium którego leżał Giżyn przeszło na protestantyzm w związku z czym powstała tu gmina ewangelicka. Początkowo jako świątynia służył miejscowym ewangelikom kościół katolicki. Wzmianka o pierwszym pastorze pochodzi z roku 1634. Istniejący do dziś kościół p.w. Narodzenia NMP to dawny zbór ewangelicki wybudowany w 1652 roku na miejscu kościoła katolickiego. Charakteryzuje się tradycyjnym jednoprzestrzennym układem. Budowla jest orientowana, drewnianej konstrukcji zrębowej i szachulcowej z podwaliną na niskiej podmurówce. Z zewnątrz kościół jest oszalowany deskami, a korpus budowli pokrywa dach dwuspadowy, gontowy konstrukcji krokwiowej. Długość wnętrza wynosi 21,5 m. Od północy przylega do niego zakrystia. Obok kościoła stoi drewniana dzwonnica konstrukcji słupowo-ramowej na rzucie prostokąta nakryta dachem czterospadowym, gontowym. Teren przy kościele był kiedyś cmentarzem. Wiszący w drewnianej wieży dzwon jest jednym z trzech odlanych w 1666 roku przez Lorenza Kockriza z Wrocławia. W inskrypcji dzwonu wymieniony został Książe Krystian - przedostatni przedstawiciel piastowskiej dynastii, zmarły w 1672 roku. Dwa pozostałe dzwony przewieziono w latach 50-tych do Norderstedt koło Hamburga gdzie osiedlił się po II wojnie światowej ostatni giżyński pastor, Hugo Hischer. Nie wiadomo kiedy świątynię powiększono o boczne niskie nawy. Do początku lat 70-tych XX wieku istniała chorągiewka sygnaturki, na której umieszczono datę remontu "1924" i być może w tym właśnie okresie je dobudowano. W roku 1945 świątynię przejęli katolicy. Podczas remontu w 1956 usunięto boczne balkony i wybielono wnętrze. Nie wiadomo co stało się z XVII wiecznym ołtarzem znanym historykom sztuki tylko z fotografii. Obecny ołtarz pochodzi z nieistniejącego już zboru w Czerninie. Inskrypcja na nim umieszczona informuje, że fundatorem ołtarza była wdowa Martha Elżbieta Mevius z domu Bernhard. Ufundowała go w roku 1743. Z pierwotnego wyposażenia przetrwały m.in. świeczniki cynowe z 1784 roku oraz drewniany krucyfiks ołtarzowy z 1817. Kościół ten należy do nielicznych zachowanych przykładów budownictwa sakralnego na pograniczu śląsko-wielkoploskim. Powstał jako kościół ucieczkowy na terenach cieszących się swobodą wyznaniową.

Giżyn


Kościół w Giżynie


Pałac w Czechnowie

Obiekt wybudowano w roku 1924 według projektu Kleina i Wolfa, architektów z Wrocławia - tych samych, którzy zaprojektowali pałac w pobliskim Giżynie. Budowla jest murowana z cegły maszynowej o dekoracyjnym układzie, na podmurówce z kamienia polnego. Pałac wybudowano na planie prostokąta z półkolistym ryzalitem od zachodu. Od północy znajduje się prostokątny taras poprzedzony schodami, a od południa fasadę zdobi weranda. Północna elewacja frontowa jest dwukondygnacyjna, pięcioosiowa. Część centralna cofnięta z trzema wnękami zamkniętymi do góry ostrołukiem biegnącym przez 2 kondygnacje. Okna o wykroju prostokąta.

 Czechnów


Pałac w Czechnowie


Pałac w Sowinach

Centralnym punktem wsi są zabudowania dworu wraz z zabudowaniami folwarcznymi. Dwór obecnie wymaga prac remontowo-konserwatorskich. Stan tecyhniczny zabudowań gospodarskich wokół pałacu jest zły. Obiekty gospodarcze mają ciekawą formę architektoniczną.

Sowiny


Pałac w Sowinach


Kościół w Trzeboszu

Filialny p.w. Matki Boskiej Częstochowskiej z 1606 roku z fundacji Melchiora von Stosch, jako zbór protestancki. Był gruntownie odnawiany w roku 1855 i 1906. Budowla z kamienia o cechach renesansowych z kwadratową wieżą na podmurówce kamiennej, od połowy drewniana, z dachem namiotowym i wielobocznym hełmem z dwoma prześwitami, zwieńczonym kulą i chorągiewką. Parafia wzmiankowana była juz w roku 1406. Jednonawowy z prezbiterium równej szerokości i wysokości z nawą, zamkniętym trzema bokami ośmioboku, wyodrębnionym wewnątrz półkolistym łukiem tęczowym. Zakrystia na planie kwadratu. Wnętrze nakryte stropem kasetonowym z 1906 roku, naśladującym dawny strop renesansowy. Okna zamknięte półkoliście. Chór muzyczny wsparty na słupach. Loża otwarta do kościoła półkolistą arkadą. Ponad wejściem do kruchty południowej wmurowane trzy kamienne tablice dotyczące fundacji von Stoscha. Z prezbiterium do zakrystii drzwi drewniane, malowane w wici akantu, ze starym zamkiem z 1606 roku. Ołtarz główny, ambona i chrzcielnica późnorenesansowe z początku XVII wieku. Ołtarz główny w formie tryptyku pochodzi z 1607 roku, w polu środkowym płaskorzeźba ostatniej wieczerzy ujęta dwiema kolumienkami nad nim figury św. Piotra i Pawła, pod polem środkowym cztery kartusze z herbami śląskich rodzin. W polach skrzydeł od wewnątrz czterej ewangeliści od zewnątrz wersety z Pisma Świetego. Ambona (1606)z figurkami dwunastu apostołów na drzwiach, balustradzie schodów i korpusie, podtrzymywana przez anioła, baldachim zwieńczonyrzeźbą Chrystusa Zmartwychwstałego. Chcielnica (1607) sześcioboczna, ozdobiona ornamentem okuciowym, główkami aniołków i herbami Stosch i Kreckwitz; misa chrzcielna cynowa późnobarokowa z 1760 roku wg napisu dar kościoła w Bojanowie. Obraz Chrystusa Ukrzyżowanego z 1815 r. Epitafia: Juliusza Augusta von Bothmer zm. 1737 i jego zony Barbary Heleny zm. 1738, fundacji syna, Jana Jerzego, póżnobarokowe płaskorzeźbione z polichromowanego stiuku; tablice z napisami w obramieniu drzew genealogicznych złożonych z herbów i tarcz, na których nazwiska przodków; powyżej medaliony z portretowymi popiersiami zmarłych. Cmentarz przykościelny otoczony zniszczonym murem z jedną współcześnie odnowioną płytą, pozostałe nagrobne płyty złożone nieopodal muru. Wokół kościoła rosną okazałe lipy. Na cmentarzu wznosi się kaplica z pocz. XVIII w. tam portret ks. Bartłomieja Dorsten z ok. 1708 roku.
Dawna plebania - późnobarokowa z II poł XVIII wieku. Murowana, otynkowana, piętrowa, podpiwniczona. Układ wnętrza dwutraktowy z sienią na osi, w niektórych pomieszczeniach na parterze sklepienia kolebkowe z lunetami. Dach czterospadowy kryty dachówką.

 Trzebosz


Kościół w Trzeboszu


Pałac w Trzeboszu


Pałac w Tarchalinie

Niewątpliwą ozdobą wsi jest piękny klasycystyczny dwór, który stanowi jeden z najlepszych w Wielkopolsce przykaładów "stylu krajowego". Wzniesiono go w roku 1912. Jest parterowy ze środkową częścią piętrową poprzedzoną okazałym czterokolumnowym portykiem jońskim zwieńczonym trójkątnym szczytem. Mieszkalne poddasze ukryte jest w wysokim łamanym dachu. Ostatnim właścicielem majątku przed wybuchem II wojny światowej był Jan Donimirski, a obszar jego dóbr w 1926 r. wynosił 559 hektarów.

Tarchalin


Pałac w Tarchalinie


Pałac w Gierłachowie

Dwór dawna siedziba Przyjemskich, od 1792 roku Skaławskich. 1799 - 1869 właścicielem byli Niemcy, od 1869 należał do Modlibowskich. Dwór obecny zbudowany zapewne ok. 1850-60. Odnowiony w 1960 r. Położony w parku krajobrazowym. Murowany, otynkowany. Parterowy, wysokopodpiwniczony. Dziewięcioosiowy. Od frontu trzyosiowy pozorny ryzalit, poprzedzony schodami i gankiem, z piętrową wystawką w dachu. Ściany fasady ożywione płaskimi pilasterkami i arkadami w tynku, ujmującymi prosokątne okna. Drzwi i okna w pseudoryzalicie są zamknięte półkoliście. Układ wnętrz dwutraktowy, z sienią i schodami na osi. Dach dwuspadowy, naczółkowy, kryty dachówką. Oficyna i część zabudowań gospodarczych z ok. 1850-60. Brama podwórza i mur neogotycki z krenelażem.

Gierłachowo


Marek Zmuda
Schronisko Miejskie Pałac wlgd Budowa drogi nsr stat.gov
Gmina Bojanowo
Rynek 12, 63-940 Bojanowo, pow. rawicki, woj. wielkopolskie
tel.: 65 54 56 230, fax: 65 54 56 640, email: urzad@gminabojanowo.pl
NIP: 699-186-58-26
Numer i nazwa konta bankowego:
Bank Spółdzielczy Poniec o/Bojanowo 54 8682 0004 0030 3970 2000 0010
SWIFT Code/BIC:GBWCPLPP
projekt: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x