Start  |  Mapa serwisu  |  Kontakt
Wymagane jest uaktualnienie wtyczki Flash Player.
Info 24:
Wiadomości z Polski     |     Wiadomości ze Świata     |     Rozkład PKP     |     Rozkład PKS     |     Rozkład LOT     |     Kursy walut     |     
Biuletyn Informacji Publicznej Elektroniczna Skrzynka Podawcza Dziennik Ustaw Monitor Polski Dziennik Urzędowy Województwa Wielkopolskiego Baza Aktów Własnych Urzędu Miejskiego w Bojanowie

Trzebosz

 

Charakterystyka ogólna wsi.

 

Wieś Trzebosz (niemiecka nazwa Triebusch) położona jest w odległości 3 km na południe od miasta Bojanowa. Znajduje się już poza granicami historycz­nej Wielkopolski – na Śląsku. Wieś liczy 77 numerów domów mieszkalnych, w tym dwa bloki – 8-rodzinny i 18-rodzinny. Jest też 5 budynków podworskich (w tym 3 przedwojenne czworaki). Wieś liczyła w 2004 r. 388 mieszkańców. Spo­śród gospodarstw chłopskich tylko 28 utrzymuje się wyłącznie z pracy na roli inni z pracy zarobkowej, rent i emerytur oraz niewielkich działek przyzagrodo­wych. Gleby są tu dobre, gdyż 1/3 ziem uprawnych mieści się w klasach trze­cich, a połowa w klasach czwartych. Spośród mieszkańców Trzebosza zdecy­dowaną większość stanowią przybysze zza Buga i regionu krakowskiego. Lud­ność miejscowa i okoliczna jest w mniejszości.

Trzebosz to wieś o zabudowie zwartej. Budynki są przeważnie szczytem zwrócone do drogi. Dawniej był tutaj bruk, który przykryto asfaltem. Są tu budowle zabytkowe: pałac, kościół, plebania, kuźnia, mauzoleum w parku. Bu­dynek szkoły zbudowany jest z czerwonej cegły klinkierowej.

Sołtysem wsi jest Norbert Webera jego poprzednicy to: Maria Klupś, Krzysztof Przewłocki, Piotr Gębiak, Henryk Chwastek, Edmund Jagodzik. Rada Sołecka od 2015 r. to: Renata Jagodzik – Przewodnicząca Rady Sołeckiej, Irena Rudyńska – członek, Agnieszka Sarbinowska – członek, Maciej Kazior – członek, Radosław Prozorowski – członek.

Od 1945 r.było tu Państwowe Gospodarstwo Rolne. W latach 90-tych kupił je Niemiec Wistenberg. Pałac natomiast i park nabył przedsiębiorca z Poznania. Obiekt został wyremontowany pod nadzorem konserwatora za­bytków.

W wiosce aktywnie działa OSP. W r. 2004 obchodziła ona swoje 80-Iecie. Prezesem jest Sławomir Górka, naczelnikiem Piotr Kruchowski. Są 3 drużyny strażackie: seniorów i 2 drużyny młodzieżowe – męska i żeńska. OSP dysponuje motopompą i sikawką konną z 1908 r. – nadal sprawną. Bierze ona udział w ogólnopolskich pokazach takiego sprzętu.

 

Zarys historii wsi. Pałac i mauzoleum

 

W średniowieczu Trzebosz był osadą obronną usytuowaną w połowie drogi pomiędzy grodem kasztelańskim w Sądowli i Poniecu. W 1406 r. Trzebosz był lokowany przez Konrada III Oleśnickiego. W latach 1467-1531 należał do ro­dziny Wrobelwitz (Wroblewitz), od 1531 do 1593 do Bojanowskich – Trzeboskich. Pierwszym z Bojanowskich, który tu osiadł był Mikołaj – syn Andrzeja. To Andrzej Bojanowski w 1531 r. kupił Trzebosz od Kacpra Wrobelwitz dla syna Mikołaja. Ten wzniósł tutaj swoją siedzibę i jej relikty na pewno znajdują się w piwnicach pałacu. W 1593 r. Trzebosz nabył Baltazar v. Stosch. Następnie wła­dał tu Melchior v. Stosch, od 1700 do 1760 r. rodzina v. Bothmer. W 1775 r. kupił Trzebosz Karol Sylwiusz Konigsdorff. Zmarł on w 1822 r., a gdy w na­stępnym roku zmarł jego syn, w parku rezydencjonalnym wystawiono mauzo­leum nad wejściem którego data 1823. W 1857 r. majątek nabył Karol v. Konigs­dorff z innej linii. Jego żona była katoliczką i urządziła kaplicę w pałacu. Po śmierci żony (1863) Konigsdorff sprzedał Trzebosz Ottonowi Gustawowi Schullenburgowi, a jego córka w 1877 r. wniosła tenże majątek jako wiano hrabiemu Gunterowi Finek v. Finckenstein z Reitweinu. Trzebosz jako ordynacja był w posiadaniu Finckensteinów do okresu międzywojennego, kiedy to w ramach regulacji znalazła się w granicach państwa polskiego. W 1923 r. Trzebosz kupił hrabia Zygmunt Czarnecki z Dobrzycy. Od 1945 r. majątek stał się własnością Skarbu Państwa, a pałac był użytkowany jako dom mieszkalny. Majątek w Trzeboszu podlegał w pewnym okresie pod Kombinat PGR Gościejewice, które pla­nując remont wykwaterowało w latach 70-tych wszystkich mieszkańców i pa­łac stał pusty. Po 1992 r. przejęty został przez Agencję Własności Rolnej Skarbu Państwa w Poznaniu, która sprzedała pałac.

Dzieje obecnego pałacu zaczynają się od r. 1712, kiedy to rozpoczęto jego budowę dla Juliusza Augusta von Bothmer. W połowie XIX wieku pałac był mocno zniszczony. Jego odbudową i częściowo przebudową zajął się hrabia Karol v. Kónigsdorff. Pałac jest późnobarokowy, murowany, otynkowany, pię­trowy, podpiwniczony. Z projektowanego zapewne założenia z dwoma skrzydła­mi, zrealizowano budynek główny zwrócony frontem na północ i jedno skrzy­dło przylegające do niego pod kątem prostym od strony zachodniej. W fasadzie korpusu głównego występuje pozorny ryzalit zawierający wejście zwieńczone trójkątnym frontonem. Ściany są rozczłonkowane pilastrami. Korpus główny jest nakryty dachem czterospadowym dość wysokim; skrzydło też dachem czte­rospadowym, nieco niższym. Od 1998 r. trwa kapitalny remont pałacu.

Mauzoleum jest 6-cio boczną rotundą. Dowodem dawnej świetności jest kartusz z herbem rodowym Konigsdorffów. Budowla jest zdewastowana z zewnątrz i wewnątrz. Obecny prywatny właściciel pałacu i parku zabezpiecza mauzoleum przed dalszą dewastacją.

W parku nie brak starodrzewu. Pomnikami przyrody są tu 4 dęby szypułkowe.

 

Kościół w Trzeboszu

 

Parafia w Trzeboszu wzmiankowana jest w r. 1406. W 1555 lub 1581 r. kościół został oddany protestantom przez Mikołaja Bojanowskiego, właściciela Trzebosza. W 1593 r. w akcie kupna-sprzedaży majątku Baltazarowi v. Stosch, Andrzej Bojanowski (syn Mikołaja) zastrzegł sobie prawo pochowania siebie i swoich bliskich w tutejszym kościele w wybudowanym przez siebie "sklepio­nym" grobowcu.

Parafia pozostawała w rę­kach protestantów do 1945 r. W tym to roku kościół przejęli ka­tolicy, a plebanię Skarb Państwa. Kościół od lat stanowi filię para­fii Bojanowo i jest p. w. Matki Boskiej Częstochowskiej. Fun­dowany był w 1606 r. przez Melchiora v. Stosch z żoną Ewą Marianną (o czym świadczy ta­blica fundacyjna, znajdująca się przed wejściem do kościoła), za­pewne na wcześniejszym zało­żeniu XV-wiecznym, przy któ­rym pewne prace (krypta) pro­wadził Mikołaj Bojanowski. Ko­ściół był gruntownie odnawiany w 1855 i 1906 r. Autor projektu nie jest znany. Bryła kościoła ma cechy wczesnobarokowe, a wnętrze późno renesansowe. Świątynia jest murowana, na kamiennych fundamentach. Ściany są otynkowane. Kościół położony jest w środkowej części wsi, otoczony ceglanym murem, w którym są dwie bramy, a od strony północnej furtka. Przy północno-zachodnim narożniku jest murowana w cegle kaplica. Więźba dachowa drewniana o konstrukcji ciesielskiej. Wieża kościoła jest ponad jego częścią zachodnią, na kamiennym otynkowanym pod­murowaniu. Wykonana została z drewna z wyjątkiem ściany zachodniej - muro­wanej. Posiada drewniany baniasty hełm z dwoma prześwitami. Dach kościoła pokryty jest dachówką ceramiczną karpiówką, a hełm wieży blachą aluminiową. Drzwi wejściowe do kościoła są podwójne: zewnętrzne opierzone deskami profilowanymi, wewnętrzne wielopłycinowe. Drzwi z zakrystii do prezbiterium są deskowo-listwowe; drzwi z zewnątrz do zakrystii opierzone są deskami pro­filowanymi układanymi w jodełkę. Prezbiterium i nawa mają jednakową szero­kość. W zachodniej części znajduje się chór muzyczny. W kruchcie jest dwu­kondygnacyjna empora.

Nad wejściem do kruchty znajdują się 3 kamienne płyty. Dwie skrajne prze­niesione w XIX wieku z dawnego mauzoleum rodziny v. Stosch. Są to epitafia odnoszące się do Melchiora (lewa) oraz Ewy v. Gersdorff i Marianny Kreckwitz (prawa), z kartuszem herbowym u dołu każdej. Płyta środkowa z napisem do­tyczy fundacji kościoła w 1606 r. przez Melchiora v. Stosch z kartuszem herbo­wym u dołu. W narożniku kruchty i prezbiterium drewniany krzyż.

Ołtarz główny, ambona i chrzcielnica są późnorenesansowe z początku XVII wieku, odnowione gruntownie w 1906 r. Ołtarz główny (z 1607 r.) rzeźbiony w formie tryptyku; w polu środkowym znajduje się płaskorzeźba Ostatniej Wieczerzy, ujęta dwiema kolumienkami nad którymi są figury Piotra i Pawła, zwieńczona gzymsem na kroksztynkach; pod polem środkowym są 4 kartusze z herbami rodzin śląskich. W polach skrzydeł od wewnątrz czterej ewangeliści, od zewnątrz wersety z Pisma św. i data 1607; w predelli znajduje się m. in. scena Zwiastowania, a w wysokim zwieńczeniu rzeźby Pasji, aniołów i Chrystusa Zmartwychwstałego. Am­bona zdobiona jest figurkami 12 apostołów podtrzymywana przez anioła. Pochodzą­ca z około 1607 r. chrzcielnica jest 6-cio boczna ozdobiona ornamentem okuciowym, główkami aniołków i herbami Stosch i Kreckwitz. Epitafia: Juliusza Augusta v. Bothmer (zm. 1737) i jego żony Barbary Heleny (zm. 1738).


Widok wsi


Kościół i jego wnętrze


Pałac barokowy

Marek Zmuda

Trzebosz - galeria

 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Trzebosz
 
Schronisko Miejskie Pałac wlgd Budowa drogi nsr stat.gov
Gmina Bojanowo
Rynek 12, 63-940 Bojanowo, pow. rawicki, woj. wielkopolskie
tel.: 65 54 56 230, fax: 65 54 56 640, email: urzad@gminabojanowo.pl
NIP: 699-186-58-26
Numer i nazwa konta bankowego:
Bank Spółdzielczy Poniec o/Bojanowo 54 8682 0004 0030 3970 2000 0010
SWIFT Code/BIC:GBWCPLPP
projekt: INTERmedi@  |  zarządzane przez: CMS - SPI
Poprawny HTML 4.01 Transitional Poprawny arkusz CSS Poprawne kodowanie UTF-8 Strona zgodna z WCAG 2.0 AA
Niniejszy serwis internetowy stosuje pliki cookies (tzw. ciasteczka). Informacja na temat celu ich przechowywania i sposobu zarządzania znajduje się w Polityce prywatności.
Jeżeli nie wyrażasz zgody na zapisywanie informacji zawartych w plikach cookies - zmień ustawienia swojej przeglądarki.
x